‘Begin donatieketting met overleden donor’

Gepubliceerd door Redactie NierNieuws op

In 2012 won dr. Alvin Roth de Nobelprijs voor de economie, mede voor het cross-overprogramma in nierdonatie waar hij een van de bedenkers van is. Maar nu vindt hij dat de uitvoering hiervan nog intensiever kan.

In Nederland gaat een cross-overtransplantatie meestal tussen een beperkt aantal donor-ontvangerkoppels. In de Verenigde Staten rekken ze het aantal betrokken personen graag op, tot tientallen donoren en ontvangers. Wat in beide landen ook gebeurt, is dat een altruïstische donor een zogenoemde ketting op gang brengt, met als laatste schakel een patiënt zonder eigen donor.

Het verschil is dat in Nederland in principe alle transplantaties tegelijkertijd plaatsvinden. In de VS gaan ze er inmiddels vanuit dat van een koppel waarvan de patiënt een nier ontvangen heeft, de donor zich niet ineens terug zal trekken. Donatiekettingen waarvan van tevoren niet vaststaat hoe lang ze zullen worden, vinden daarom ook plaats. Tot nu toe zijn die wel allemaal geëindigd bij een patiënt zonder donor, maar in theorie is een never ending chain ook mogelijk.

In de Verenigde Staten zijn ongeveer 5600 levende nierdonoren per jaar, en dat aantal is behoorlijk stabiel. Hoewel het aantal overleden donoren de afgelopen jaren wel wat toegenomen is, zouden er nieuwe technieken bedacht moeten worden om meer patiënten te helpen. Dat zou kunnen gebeuren door meer en langere donatiekettingen te construeren, om zo ook de levende donoren die nu niet meedraaien omdat ze geen match met ‘hun’ patiënt hebben, mee te nemen. Beter gebruik maken van onbenut potentieel, dus.

Vooral de kleinere ziekenhuizen zijn huiverig voor de grote donatiekettingen en houden het liever bij crossover met twee donor-ontvangerparen. Dat heeft mede te maken met de kosten voor het hele traject, die per ziekenhuis verschillen en daardoor lastig eerlijk te verdelen zijn binnen een ketting. Het risico op afstoting zou ook omlaag moeten, door beter te voorspellen wat een goede match is. 

Roths vernieuwendste idee heeft te maken met overleden donoren. Altruïstische donoren geven hun nier ongericht: het maakt ze niet uit naar wie de nier toe gaat. Van deze donoren tellen de Verenigde Staten er ongeveer 200 per jaar. Zij maken ingewikkelde donatiekettingen en transplantatie van moeilijk te matchen patiënten mogelijk. Overleden donoren geven allemaal ongericht: op een enkele uitzondering na heeft een overleden donor niets te zeggen over wie zijn organen ontvangt. Waarom dan geen donatiekettingen starten met een overleden donor, stelt Roth?

Het argument dat een transplantatie met een nier van een overleden donor niet planbaar is, gaat niet op in de VS omdat ze er al aan gewend zijn dat niet alle transplantaties in een ketting gelijktijdig plaatsvinden. Roth ziet een enorm potentieel als de ruim 13 duizend na overlijden gedoneerde nieren hetzelfde behandeld worden als de 200 bij leven ongericht gedoneerde nieren.

Het Walter Reed Military Hospital in Bethesda, wilde zo’n keten, gestart met een overleden donor, wel uitproberen.

Categorieën: Blogs en Columns

0 reacties

Geef een reactie

Avatar plaatshouder

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *