Onduidelijkheid rond hersendood en stellen van donatievraag
Door Jeroen van Setten
Orgaandonatie heeft zich in de loop der jaren ontwikkeld tot een economisch verantwoorde, levensreddende therapie. Maar wel een die is ingehaald door zijn eigen succes. We hebben tegenwoordig te maken met een groeiend tekort aan organen.
'De dood geneest alle ziekten'. Zo begint Yorick de Groot zijn proefschrift Herkenning van orgaandonoren, praktische en ethische overwegingen. De promovendus pleit daarin onder meer voor een uniform gedefinieerde klinische indicatie van een potentiële orgaandonor.
De bestaande definitie van ernstig hersenletsel zou bijvoorbeeld moeten worden vervangen door nieuwe, effectievere, criteria. Ook zet De Groot vraagtekens bij de donatievraag die volgens hem te vaak in een te vroeg stadium aan de familie wordt voorgelegd.
Die vraag zou pas na de diagnose van hersendood, in een afzonderlijk gesprek moeten worden gesteld. Het hele proces rond vaststelling van de hersendood zou volgens De Groot sowieso nog eens grondig onder de loep moeten worden genomen. Onder meer om het vertrouwen van nabestaanden van patiënten in dit systeem te vergroten. En daarmee hun bereidheid om in te stemmen met orgaandonatie.
Lees hier een uitgebreide samenvatting van het proefschrift.
Gepubliceerd: maandag 12-03-2012 | Reacties (1)
 |
|
|
|
'Zoveelste loze belofte zoutreductie door voedingsindustrie'
De door de vleeswarensector groots aangekondigde zoutreductie is de zoveelste loze belofte in een lange rij van pogingen van de industrie onder een noodzakelijke wettelijke regeling uit te komen. Dat vinden de Consumentenbond, de Hartstichting en de Nierstichting. Alleen via de wet kunnen consumenten er op vertrouwen dat het zoutgehalte in levensmiddelen structureel omlaag gaat.
Oproep: Vlamingen met cystenieren gezocht
Voor een project taalonderzoek is het Vlaamse bureau Spectrum Translation op zoek naar nog drie Nederlands sprekende mensen uit België met cystenieren. Het onderzoek bestaat uit een persoonlijk interview in Brussel (op 15 juni) over het begrip van een vragenlijst. Hiervoor is geen speciale kennis nodig. De geïnterviewde persoon ontvangt hiervoor, naast een volledige reiskostenvergoeding, een vergoeding van € 110,-.
Immuungemedieerde nierschade door HIV vaker bij Afrikanen
Patiënten die geïnfecteerd zijn met het HIV-virus, lopen het risico op HIV-gerelateerde nierproblemen. Veel HIV-patiënten krijgen te maken met HIVAN (HIV-associated nephropathy) of HIVICK (HIV-associated Immuno Complex Kidney disease). Daar waar over HIVAN inmiddels vrij veel bekend is, is over HIVICK nog veel onduidelijk. Artsen van de Johns Hopkins universiteit in Baltimore (VS) proberen daar nu meer klaarheid in te scheppen.
NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Commentaar.
Het stellen van de donatievraag is een lastig
issue. Ik denk dat je die rond het overlijden
van iemand die heel dicht bij je staat per
definitie op het verkeerde moment stelt.
Donatie is in mijn optiek geen ’doodsvraag’,
maar een ’levensvraag’, één die iedereen al bij
leven en vol verstand beantwoord moet hebben.
Waarbij het antwoord iets zegt over waar jijzelf
voor staat in het leven. En dus geen vraag die
je moet doorschuiven aan nabestaanden. Nabestaanden die vervolgens jouw keus altijd moeten respecteren en niet moeten terugkrabbelen. Overigens ben ik er erg voor om de huidige donatieprocedure te veranderen in een geen bezwaar. Je blijft daarbij wel altijd zelf beslissen, maar je verandert de vraag van ’Waarom donor zijn?’ in ’Waarom niet?’ en dat levert een heel andere, veel interessantere en relevantere discussie met jezelf en anderen op...
Paul Kentie
Reageer ook op dit artikel