Genetisch onderzoek nodig voor veiliger afweeronderdrukking
Door Merel Dercksen
Mensen die drager zijn van een bepaalde genetische variatie, hebben, bij gelijke dosering en bloedspiegel, meer van het medicijn ciclosporine (Neoral) in hun cellen. Hierdoor hebben ze ook vaker last van bijwerkingen. Italiaanse wetenschappers denken dat genetische screening op deze variatie kan bijdragen aan een beter afgestemde immuunonderdrukkende therapie na transplantatie.
De hoeveelheid van het afweeronderdrukkende medicijn ciclosporine die in de cellen terechtkomt, wordt gereguleerd door P-glycoproteïne. Dit eiwit, dat zich in de celwand bevindt, is in staat grote moleculen de cel uit te pompen. Dat doet het ook met ciclosporine. Het gen ABCB1 codeert voor P-glycoproteïne. Mensen met bepaalde variaties op dat gen, blijken een verminderde activiteit van P-glycoproteïne te hebben. En als gevolg daarvan een hogere concentratie ciclosporine in hun cellen.
Italiaanse onderzoekers onderzochten of mensen met deze genetische variaties ook anders op ciclosporine reageren. Hun onderzoeksgroep bestond uit 147 getransplanteerde nierpatiënten, de studie besloeg een periode van ruim vijf jaar. Degenen die op een van twee exact bekende plaatsen op het ABCB1-gen een variatie droegen, bleken een drie keer zo groot risico te lopen op een vertraagd op gang komen van de getransplanteerde nier. Ook was hun nierfunctie aan het eind van het onderzoek gemiddeld slechter en kregen ze vaker diabetes als bijwerking of CMV-ziekte dan de deelnemers die deze variatie niet hadden.
Het optreden van acute afstoting bij een gemiddelde dosis ciclosporine is volgens dit onderzoek niet afhankelijk van het genotype. En ook de bloedspiegels van het medicijn waren in de twee groepen, met of zonder die specifieke variaties, vergelijkbaar.
De onderzoekers concluderen dat niergetransplanteerden met een van de twee door hen onderzochte varaities op het ABCB1-gen, een verhoogd risico lopen op bijwerkingen van ciclosporine. Ze doen de aanbeveling dat genetisch onderzoek deze patiënten zou kunnen identificeren en zo kan bijdragen aan een betere afweeronderdrukkende therapie.
Gepubliceerd: maandag 15-06-2009
Bron: Journal of the American Society of Nephrology | Nog geen reacties
 |
|
|
|
HLA-mismatch transplantatie zonder blijvende medicatie al mogelijk
Vijf jaar geleden rapporteerden onderzoekers van het Massachusetts General Hospital over vijf patiënten bij wie ze een gelijktijdige nier- en beenmergtransplantatie hadden uitgevoerd. Al deze patiënten vertoonden een HLA-mismatch met hun donor, wat betekent dat er onder normale omstandigheden afstoting zal optreden. Vier van de vijf hadden destijds geen afweeronderdrukkende medicijnen nodig om de nier te behouden, omdat er door de beenmergtransplantatie een geslaagde mix tussen hun eigen immuunsysteem en dat van de donor was ontstaan. Inmiddels hebben ze deze ingreep bij nog eens vijf patiënten uitgevoerd.
Tijdelijk geen doorbloeding bij niertransplantatie leidt tot chronische afstoting
Een traag op gang komende nier waarbij dialyse nodig is in de eerste week na transplantatie, is meestal het gevolg van schade door een tijdelijk gestopte doorbloeding. Het komt regelmatig voor, zeker nu het aantal non-heart-beating donoren toeneemt. Een traag op gang komende nier heeft een grotere kans op acute afstoting en heeft gemiddeld een kortere levensduur.
Te weinig vitamine D slecht voor nieuwe nier
Nierpatiënten die enige maanden na hun transplatatie een lage spiegel van de inactieve vorm van vitamine D in hun bloed hebben, lopen een groter risico op chronische nierschade en het verlies van hun nier. Het risico op overlijden neemt niet toe. Dit resultaat van Frans onderzoek roept de vraag op, of het zinvol is nierpatiënten die getransplanteerd worden een vitamine D-supplement te geven.
NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Reageer ook op dit artikel